آنچه از سؤال شما متوجه شدم این است که موضوع دربارهٔ باقی ماندن بخیه در نوک بینی دو سال بعد از عمل جراحی بینی است.
آیا باقی ماندن بخیه بعد از دو سال طبیعی است؟
به‌طور کلی باقی ماندن بخیه در نوک بینی تا دو سال بعد از عمل معمولاً طبیعی محسوب نمی‌شود. در جراحی بینی معمولاً از دو نوع بخیه استفاده می‌شود:
- بخیه‌های جذبی: این بخیه‌ها به‌تدریج توسط بدن جذب می‌شوند و معمولاً طی چند هفته تا چند ماه از بین می‌روند.
- بخیه‌های غیرجذبی: این بخیه‌ها معمولاً باید توسط پزشک در زمان مشخص (چند روز تا چند هفته بعد از عمل) برداشته شوند.
گاهی در جراحی بینی، مخصوصاً در ناحیه نوک بینی، از بخیه‌های جذبی عمیق برای شکل‌دهی غضروف‌ها استفاده می‌شود. در بعضی افراد ممکن است بدن بخیه را کاملاً جذب نکند و بخیه به‌صورت یک نخ کوچک، نقطه سفید یا تیره، یا برجستگی ریز زیر پوست دیده یا لمس شود که به آن «بیرون زدن بخیه» یا spitting suture گفته می‌شود.
دلایلی که ممکن است باعث دیده شدن بخیه بعد از مدت طولانی شود
- جذب نشدن کامل بخیه‌های جذبی
- بیرون زدن بخیه از زیر پوست
- واکنش بدن به نخ بخیه
- باقی ماندن بخیه غیرجذبی که برداشته نشده است (کمتر شایع)
آیا خطرناک است؟
در بیشتر موارد موضوع خطرناکی نیست، اما بهتر است بررسی شود؛ به‌خصوص اگر همراه با این علائم باشد:
- قرمزی یا التهاب در نوک بینی
- درد یا حساسیت
- ترشح یا جوش چرکی کوچک در محل
- بیرون آمدن تدریجی نخ از پوست
در چنین شرایطی معمولاً پزشک می‌تواند خیلی ساده و در مطب با یک اقدام کوچک بخیه را خارج کند و مشکل برطرف می‌شود.
کارهایی که خودتان فعلاً می‌توانید انجام دهید
- از کندن یا کشیدن نخ بخیه خودداری کنید.
- اگر نوک بینی حساس است، آن ناحیه را تمیز نگه دارید.
- در صورت وجود التهاب خفیف، شست‌وشوی ملایم پوست با شوینده ملایم مفید است.
- در اولین فرصت بهتر است جراح بینی یا متخصص گوش‌حلق‌وبینی محل را معاینه کند؛ خارج کردن بخیه اگر لازم باشد معمولاً کار بسیار ساده‌ای است.
جمع‌بندی
باقی ماندن یا دیده شدن بخیه در نوک بینی دو سال بعد از عمل معمولاً طبیعی نیست، اما در بسیاری از موارد به دلیل بیرون زدن یک بخیه قدیمی رخ می‌دهد و مشکل جدی محسوب نمی‌شود. معمولاً با یک معاینه ساده و در صورت نیاز خارج کردن نخ بخیه در مطب، مسئله به‌راحتی برطرف می‌شود.
