آنچه از عکسهایی که ارسال کردید و سؤالتان فهمیدم این است که موضوع مربوط به فرورفتگی بالای یکی از پرههای بینی بعد از جراحی بینی (حدود ۳ ماه پس از عمل) است؛ فرورفتگیای که با بالا کشیدن نوک بینی واضحتر میشود و هنگام کرمزدن هم کاملاً حس میشود.
علتهای احتمالی فرورفتگی بالای پره بینی در این مرحله
در بازهی ۳ ماهگی بعد از جراحی، چنین حالتی معمولاً غیرنادر و اغلب موقتی است. شایعترین علتها عبارتاند از:
-
جذب یا جابهجایی ورم نامتقارن در اطراف پرهها
-
نازک شدن پوست روی غضروف در آن ناحیه (بهخصوص اگر پوست بینی نازک یا متوسط باشد)
-
جمعشدگی بافت نرم بعد از کاهش تورم اولیه
-
فشار چسب یا نحوه چسبزدن نامتقارن در ماههای اول
-
اختلاف جزئی در حمایت غضروفی دو سمت پرهها که با کاهش ورم خودش را نشان داده
در این مرحله، این فرورفتگی الزاماً به معنی نقص دائمی یا خطای جراحی نیست.
آیا این فرورفتگی خودبهخود بهتر میشود؟
بله، در بسیاری از موارد:
-
تا ۶ ماهگی و حتی گاهی تا ۹–۱۲ ماهگی با ادامه روند ترمیم بافتها، این فرورفتگیها کمعمقتر یا محو میشوند.
-
چون هنوز بافت نرم بینی کاملاً تثبیت نشده، ظاهر فعلی فرم نهایی محسوب نمیشود.
اینکه با بالا کشیدن بینی فرورفتگی بیشتر دیده میشود، معمولاً نشانهی کمبود موقتی حجم بافت نرم است نه مشکل استخوان یا غضروف ثابت.
الان چه کارهایی میتوانید انجام دهید؟
در حال حاضر بهترین و منطقیترین اقدامات اینهاست:
-
دستکاری نکنید، فشار ندهید و مدام بررسی نکنید؛ این کار باعث تشدید تمرکز ذهنی و حتی التهاب موضعی میشود
-
اگر هنوز چسب میزنید:
-
چسب را کاملاً متقارن بزنید
-
از کشیدن بیش از حد پوست ناحیه پرهها خودداری کنید
-
-
موقع کرم زدن یا شستوشو، فقط لمس بسیار ملایم داشته باشید
-
فعلاً هیچ تزریق، فیلر یا اقدامی برای پر کردن این ناحیه توصیه نمیشود
-
اگر امکانش هست، از همین زاویهها عکس ماهانه ثابت بگیرید تا تغییرات واقعی را ببینید، نه تغییرات لحظهای
آیا نیاز به مراجعه فوری یا ترمیم دارد؟
در این زمان:
-
خیر، اصلاً زمان قضاوت یا تصمیم ترمیمی نیست
-
ترمیمهای واقعی اگر لازم باشند، بعد از حداقل ۹ تا ۱۲ ماه بررسی میشوند
-
در موارد نادر که فرورفتگی باقی بماند، معمولاً با اصلاحات بسیار جزئی (و نه جراحی سنگین) قابل اصلاح است
جمعبندی
فرورفتگی بالای پره بینی در ۳ ماهگی بعد از عمل، در اغلب موارد ناشی از روند طبیعی جذب ورم و تطابق بافتهاست و معمولاً با گذشت زمان بهتر میشود. در حال حاضر بهترین کار صبر، عدم دستکاری و مراقبت ملایم است. این وضعیت در این مرحله بههیچوجه به معنای مشکل قطعی یا غیرقابلاصلاح نیست.
