آنچه از سؤال شما متوجه شدم این است که موضوع دربارهٔ ایجاد قوز روی پل بینی و همزمان فرورفتگی در کنار آن، حدود دو ماه بعد از جراحی بینی است.
علتهای شایع قوز و فرورفتگی در دو ماهگی بعد از عمل
در این بازه زمانی، ظاهر بینی هنوز نهایی نشده و تغییراتی از این نوع معمولاً به دلایل زیر دیده میشود:
-
ورم نامتقارن بافتها که باعث میشود یک ناحیه برجسته و ناحیه کناری آن فرورفته به نظر برسد
-
واکنش ترمیمی استخوان و غضروف که میتواند به شکل برآمدگی موقت خود را نشان دهد
-
باقی ماندن مقدار کمی استخوان یا غضروف تراشنخورده که با خواب ورم واضحتر میشود
-
کشش و سفتی پوست که هنوز کاملاً روی اسکلت جدید ننشسته است
در دو ماهگی، این حالتها بسیار شایع هستند و بهتنهایی نشانه خراب شدن نتیجه جراحی یا تحلیل غضروف محسوب نمیشوند.
آیا این وضعیت خطرناک است یا دائمی میماند
در این مرحله:
-
قوز واقعی استخوانی که دائمی باشد بهندرت در دو ماهگی تشخیص داده میشود
-
فرورفتگی کنار قوز معمولاً ناشی از ورم اطراف است، نه از بین رفتن غضروف
-
در بیشتر موارد با کاهش ورم طی ماههای بعد، سطح بینی یکنواختتر میشود
قضاوت قطعی درباره قوز یا فرورفتگی پایدار معمولاً قبل از ماه ششم تا نهم منطقی نیست.
کارهایی که الان میتوانید انجام دهید
برای کمک به بهبود ظاهر بینی در این مرحله:
-
اگر برایتان چسب بینی تجویز شده، بهصورت منظم و اصولی استفاده شود
-
از فشار دادن، ماساژ خودسرانه یا دستکاری محل قوز و فرورفتگی خودداری کنید
-
خواب کافی و مصرف نمک کمتر به کاهش ورم کمک میکند
-
از ضربه حتی خفیف به بینی پرهیز شود
در این مرحله معمولاً اقدام تهاجمی یا تصمیمگیری برای ترمیم توصیه نمیشود.
چه زمانی نیاز به بررسی جدیتر است
اگر بعد از گذشت ۶ تا ۹ ماه:
-
قوز کاملاً سفت و بدون تغییر باقی ماند
-
فرورفتگی کنار آن اصلاح نشد یا واضحتر شد
-
عدم تقارن ظاهری ثابت ماند
آن زمان بررسی تخصصی برای تصمیمگیری درباره درمانهای سادهتر یا ترمیم محدود معنا پیدا میکند.
جمعبندی
قوز و فرورفتگی کنار آن در دو ماهگی بعد از جراحی بینی اغلب ناشی از ورم و روند طبیعی ترمیم است و در بیشتر موارد با گذشت زمان بهتدریج اصلاح میشود. در حال حاضر این وضعیت نگرانکننده یا نشانه آسیب غضروفی محسوب نمیشود و نیاز به صبر و مراقبت صحیح دارد.
