آنچه از عکسهایی که ارسال کردید و سؤالتان فهمیدم این است که موضوع مربوط به گرفتگی یکطرفه بینی، فرورفتگی ناحیه بین چشمها (V برعکس)، و احساس تیرکشیدن و گزگز از استخوان بینی به سمت چشمها حدود ۱۰ ماه بعد از جراحی بینی است.
آیا این علائم نشانه دفرمیتی یا خرابی ساختار بینی است؟
در این مرحله زمانی (۱۰ ماه بعد از عمل)، بروز این علائم لزومی به معنای دفرمه شدن یا تحلیل غضروف نیست، اما نشان میدهد که یک مسئله عملکردی یا ساختاری خفیف تا متوسط وجود دارد که نیاز به بررسی دقیق دارد.
بر اساس تجربه بالینی، مجموعه علائم شما بیشتر با یکی از این حالتها تطابق دارد، نه با تخریب شدید ساختار:
-
چسبندگی داخلی بینی (Synechia)
-
توربینیت یکطرفه یا هایپرتروفی شاخکها
-
نامنظمی استخوانی یا فرورفتگی خفیف در ناحیه رادیکس (بین چشمها)
-
درگیری یا تحریک شاخههای عصبی (بهویژه عصب اینفرااوربیتال)
فرو رفتگی بین چشمها (V برعکس) به چه علت ایجاد میشود؟
این حالت معمولاً به دلایل زیر دیده میشود:
-
برداشتن بیشازحد قوز بدون بازسازی مناسب ناحیه رادیکس
-
نشستن استخوانها بهصورت نامتقارن
-
جذب یا تغییر حجم بافت نرم روی استخوان
-
نمایان شدن ساختار استخوانی بهدلیل کاهش ورم
این فرورفتگی معمولاً نشانه تحلیل غضروف نیست، بلکه بیشتر به تغییر فرم استخوانی یا بافت نرم مربوط است.
علت تیر کشیدن و گزگز چیست؟ آیا برای چشم خطر دارد؟
احساس تیر کشیدن یا گزگز:
-
اغلب ناشی از تحریک یا درگیری عصبی است
-
معمولاً به شاخههای حسی اطراف استخوان بینی و زیر چشم مربوط میشود
-
در اغلب موارد به چشم آسیب نمیزند و منشأ چشمی ندارد
این علائم ممکن است با:
-
لمس
-
تغییر دما
-
یا گرفتگی داخلی بینی تشدید شوند
گرفتگی یکطرفه بینی چه نقشی دارد؟
گرفتگی مداوم یکطرفه در این زمان میتواند ناشی از:
-
چسبندگی داخلی
-
انحراف سپتوم باقیمانده
-
بزرگ شدن شاخک همان سمت
باشد و ارتباط مستقیمی با احساس فشار، درد تیرکشنده و حتی حس غیرطبیعی در استخوان بینی دارد.
آیا این علائم خودبهخود خوب میشوند؟
در ۱۰ ماهگی:
-
انتظار بهبود خودبهخودی کمتر از ماههای اول است
-
اما هنوز هم بسیاری از این موارد قابل اصلاح غیرتهاجمی یا با ترمیم محدود هستند
این وضعیتها معمولاً نیاز به:
-
معاینه دقیق داخل بینی
-
بررسی عملکرد تنفسی
-
و در صورت لزوم تصویربرداری ساده
دارند، نه جراحی گسترده مجدد.
چه اقداماتی منطقی و قابل انجام هستند؟
در این مرحله، راهکارهای واقعبینانه شامل:
-
بررسی داخل بینی از نظر چسبندگی یا تنگی
-
ارزیابی دقیق ناحیه رادیکس از نظر فرورفتگی واقعی یا نمایانشده
-
درمانهای دارویی یا موضعی در صورت وجود التهاب
-
در صورت لزوم، ترمیم بسیار محدود و هدفمند (نه عمل کامل)
جمعبندی
علائمی که توصیف کردهاید گرفتگی یکطرفه، فرورفتگی بین چشمها و حس تیرکشیدن بهاحتمال زیاد نشانه تخریب یا تحلیل غضروف بینی نیستند. این موارد بیشتر با مشکلات عملکردی داخلی، تغییرات استخوانی خفیف یا تحریک عصبی پس از جراحی همخوانی دارند و در اغلب موارد قابل اصلاح هستند. نگرانی از آسیب به چشم معمولاً مطرح نیست و منشأ این علائم ساختاری عصبی است، نه چشمی.
