آنچه از سؤال شما متوجه شدم این است که موضوع دربارهٔ تأثیر نوستریل ریتینر بر اصلاح فرم سوراخ و پره بینی پس از عمل و ماندگاری این تغییرات است.
آیا اصلاح فرم ایجادشده با نوستریل ریتینر دائمی است؟
با توجه به توضیحی که دادهاید—یعنی استفادهٔ روزانه حدود ۲۰ ساعت به مدت یک ماه و مشاهدهٔ حفظ اصلاح حتی ۳–۴ ساعت پس از برداشتن—میتوان گفت تغییر ایجادشده واقعی و معنادار است. با این حال، میزان دائمیبودن به چند عامل کلیدی بستگی دارد:
-
زمان از جراحی: هرچه فاصلهٔ شما از عمل بیشتر باشد (بهویژه بعد از ۳–۶ ماه)، بافتها پایدارتر میشوند و احتمال برگشت کمتر است.
-
نوع پوست و بافت: پوستهای ضخیمتر و پرههای سنگینتر، حافظهٔ بافتی بیشتری دارند و نیاز به زمان نگهداری طولانیتری دارند.
-
میزان اصلاح: اصلاحهای خفیف تا متوسط با نوستریل معمولاً پایدارتر از اصلاحهای شدید هستند.
-
پاسخ بدن شما: اینکه پس از چند ساعت برداشتن، فرم برنمیگردد نشانهٔ خوبی از تثبیت اولیه است.
احتمال برگشت افتادگی پره بینی چقدر است؟
در شرایطی که فرمودید:
-
اگر پس از برداشتن چندساعته بازگشت مشاهده نمیشود، احتمال برگشت کامل به حالت اولیه کم است.
-
با این حال، در ماههای ابتدایی ترمیم، امکان برگشت خفیف (نه به شدت قبل) وجود دارد؛ بهخصوص اگر استفادهٔ نگهدارنده زود قطع شود.
چه کاری انجام دهید تا نتیجه تثبیت شود؟
برای افزایش ماندگاری و کاهش ریسک برگشت:
-
استفادهٔ نوستریل را بهصورت تدریجی کم کنید (مثلاً از ۲۰ ساعت به ۱۲–۱۴ ساعت در روز برای ۲–۳ هفته، سپس شبها).
-
در صورت باقیماندن عدمتقارن خفیف، شبها یا هنگام خواب نوستریل را ادامه دهید.
-
از فشارهای ناگهانی (خوابیدن روی صورت، ماساژ شدید پرهها، دستکاری مکرر) پرهیز کنید.
-
اگر پوست یا پرهها مستعد افتادگیاند، چسبگذاری ملایم شبانه برای چند هفته میتواند کمککننده باشد.
چه زمانی میتوان گفت نتیجه تقریباً قطعی شده است؟
اگر:
-
به مدت ۲–۴ هفته استفاده را کاهش دهید،
-
و در این مدت فرم بدون نوستریل ثابت بماند،
میتوان گفت اصلاح بهاحتمال زیاد پایدار و نزدیک به دائمی شده است.
جمعبندی
با توجه به اینکه بعد از یک ماه استفادهٔ منظم، فرم سوراخ و پره بینی شما حتی پس از چند ساعت بدون نوستریل حفظ میشود، اثر نوستریل قابلقبول و تثبیتشونده است. احتمال برگشت کامل به حالت اولیه پایین است، اما برای اطمینان بیشتر، کاهش تدریجی استفاده و نگهداری شبانه کوتاهمدت توصیه میشود تا بافتها فرصت تثبیت نهایی پیدا کنند.



