آنچه از سؤال شما متوجه شدم این است که موضوع دربارهٔ مصرف نورماسکین ۲۰ (ایزوترتینوئین) بعد از جراحی بینی گوشتی با پوست ضخیم و چرب و نگرانی بابت تغییرات جدید پوستی مثل لک و ناهمواری خفیف روی گونههاست.
آیا علائمی که گفتید طبیعی است یا نگرانکننده؟
با توجه به زمان مصرف (حدود ۲ ماه) و علائمی که توضیح دادید، نکات زیر اهمیت دارد:
-
کاهش چربی پوست دقیقاً یکی از اهداف اصلی نورماسکین است و طبیعی محسوب میشود.
-
ایجاد لکهای خفیف، ناصافی سطح پوست، فرورفتگی یا برآمدگیهای جزئی در برخی افراد، بهخصوص در هفتههای اول تا میانی مصرف، میتواند رخ دهد.
-
این تغییرات معمولاً به دلیل:
-
نازکتر شدن لایه شاخی پوست
-
حساستر شدن پوست به نور، خشکی و تحریک
-
تغییر موقت در روند نوسازی سلولهای پوستی
ایجاد میشوند و الزاماً به معنای آسیب دائمی نیستند.
-
آیا باید مصرف نورماسکین را قطع کنید؟
در شرایطی که توصیف کردید، قطع ناگهانی دارو توصیه نمیشود، مگر اینکه علائم زیر وجود داشته باشد:
-
لکهای تیره و پیشرونده
-
زخم، پوستهریزی شدید یا التهاب واضح
-
درد، سوزش مداوم یا ترکهای عمیق پوستی
-
تشدید ناهمواریها بهصورت واضح و رو به افزایش
اگر تغییرات خفیف، محدود و بدون درد یا التهاب شدید هستند، معمولاً میتوان دارو را با اصلاح نحوه مصرف و مراقبت پوستی ادامه داد.
چه کارهایی همین الان انجام دهید؟
برای کاهش عوارض پوستی و پیشگیری از بدتر شدن وضعیت:
-
استفاده منظم از مرطوبکننده قوی، غیرکومدونزا و ترمیمکننده (روزی ۲–۳ بار)
-
مصرف ضدآفتاب فیزیکی یا مینرال با SPF مناسب، حتی داخل منزل
-
پرهیز کامل از:
-
لایهبردارها (اسکراب، AHA، BHA، رتینول)
-
فیشیال، میکرونیدلینگ، لیزر و ماساژ صورت
-
-
شستوشوی صورت با شوینده ملایم مخصوص پوست حساس
-
نوشیدن آب کافی (حداقل ۸ لیوان در روز)
در بسیاری از موارد، همین اصلاحات باعث میشود لک و ناهمواریها بهتدریج فروکش کنند.
آیا دوز دارو میتواند عامل باشد؟
بله. در بعضی افراد:
-
دوز ۲۰ میلیگرم روزانه برای پوست حساس یا بعد از جراحی ممکن است کمی بالا باشد.
-
گاهی پزشک با کاهش دوز (مثلاً یک روز در میان) یا کوتاهکردن دوره مصرف، عوارض را کنترل میکند بدون اینکه اثر مثبت دارو روی پوست بینی از بین برود.
جمعبندی
علائمی که توصیف کردهاید در بسیاری از مصرفکنندگان نورماسکین، بهویژه بعد از جراحی بینی، میتواند موقتی و قابل کنترل باشد. در صورت خفیف بودن لک و ناهمواریها، معمولاً ادامه مصرف با مراقبت پوستی صحیح امکانپذیر است و قطع خودسرانه توصیه نمیشود. تمرکز اصلی در این مرحله باید روی محافظت، آبرسانی و کاهش تحریک پوست باشد تا پوست فرصت تطبیق پیدا کند.
