آنچه از سؤال شما متوجه شدم این است که موضوع دربارهٔ باقیماندن گودی جای بخیه بعد از بلفاروپلاستی است که با وجود انجام چند جلسه لیزر فرکشنال و استفاده مداوم از ترمیمکنندهها و ژلهای سیلیکونی، هنوز بهطور کامل برطرف نشده است.
چرا با وجود ترمیمکنندهها هنوز گودی باقی مانده
در ناحیه پلک، اگر بافت زیرین در محل بخیه دچار از دستدادن حجم یا چسبندگی عمقی شده باشد، کرمها و ژلهای موضعی بهتنهایی قادر به پر کردن گودی نیستند. محصولاتی مثل استراتامد، استراتادرم، رژواسیل و اسکار استاتیک بیشتر برای:
-
بهبود کیفیت اسکار
-
کاهش قرمزی و سفتی
-
جلوگیری از برجستهشدن اسکار
مؤثرند، اما نقص حجمی (گودی) را اصلاح نمیکنند.
آیا ترمیمکننده قویتری وجود دارد
بهصورت واقعبینانه باید گفت:
-
ترمیمکننده موضعی جدیدی که بتواند گودی واقعی اسکار پلک را پر کند وجود ندارد.
-
ادامه استفاده از ژلهای سیلیکونی در این مرحله فقط نقش حمایتی دارد، نه اصلاحی.
با این حال اگر بخواهیم بهترین گزینههای موضعی را (در حد کمککننده) نام ببریم:
-
ژل سیلیکونی خالص با استفاده منظم شبانه
-
کرمهای حاوی پپتید و فاکتورهای ترمیمی (برای بهبود کیفیت پوست اطراف، نه پرشدن گودی)
این موارد فقط ظاهر پوست را کمی نرمتر و یکنواختتر میکنند.
درمانهایی که واقعاً میتوانند گودی را اصلاح کنند
برای گودی پایدار جای بخیه پلک، روشهای مؤثر معمولاً غیرموضعی هستند:
-
تزریق مقدار بسیار کم فیلر هیالورونیک با تکنیک سطحی و ایمن مخصوص پلک
-
سابسیژن بسیار ظریف برای آزاد کردن چسبندگی اسکار
-
میکرونیدلینگ عمقی یا RF فرکشنال در صورت مناسببودن ضخامت پوست
-
در موارد خاص، تزریق نانوفت یا PRP ترکیبی
انتخاب روش به عمق گودی، محل دقیق بخیه و ضخامت پوست پلک بستگی دارد.
نکات مهم که رعایت آنها ضروری است
-
ادامه لیزر فرکشنال بیش از این، اگر گودی تغییری نکرده، معمولاً فایدهای ندارد
-
ماساژ شدید یا فشار دادن محل اسکار میتواند گودی را ماندگارتر کند
-
هرگونه اقدام تزریقی در پلک باید بسیار محافظهکارانه انجام شود
جمعبندی
در حال حاضر، با توجه به شرح حال شما، مشکل اصلی کمبود حجم و چسبندگی عمقی اسکار است و نه ضعف ترمیم پوستی. ترمیمکنندههای موضعی بیش از این تأثیر قابلتوجهی نخواهند داشت. اصلاح واقعی این گودی معمولاً با روشهای هدفمند مثل تزریق بسیار محدود فیلر یا آزادسازی اسکار امکانپذیر است و محصولات موضعی فقط نقش مکمل دارند.
