آنچه از سؤال شما متوجه شدم این است که موضوع دربارهٔ کوچک شدن ناگهانی یکی از سوراخهای بینی بعد از عمل، با سابقه تزریق کوکتل کوچککننده بینی چند ماه قبل از جراحی است.
آنچه از عکسهایی که ارسال کردید فهمیدم نیز این است که عدمتقارن ارتفاع و اندازه سوراخها، جمعشدگی یک سمت و کمی افتادگی در حاشیه پره قابل مشاهده است.
آیا کوچک شدن سوراخ بینی میتواند بهخاطر تزریق آنزیم ۵ ماه قبل باشد؟
تزریق آنزیمهای کوچککننده (مثل هیالورونیداز یا کوکتلهای مشابه) در فاصله ۵ ماه قبل از عمل معمولاً باعث تخریب پایدار غضروف نمیشود؛ این مواد بیشتر روی چربی و فیلر اثر دارند و نه روی غضروف واقعی. بنابراین:
-
ضعف غضروف و پوست به دلیل تزریق ۵ ماه پیش احتمال بسیار پایینی دارد.
-
اگر قرار بود آن تزریق مشکلی ایجاد کند، معمولاً همان ماههای اول خودش را نشان میداد، نه ۳ هفته بعد از عمل.
پس علت کوچک و جمع شدن ناگهانی سوراخ چیست؟
با توجه به عکس و توضیحات شما، محتملترین علتها اینها هستند:
-
چسبندگی داخلی (Synechia) بین دیواره داخلی بینی و پره
-
این حالت معمولاً ۲–۴ هفته بعد از عمل رخ میدهد و باعث کشیده شدن یک سمت سوراخ و جمع شدن آن میشود.
-
-
ورم نامتقارن و سفتی بافتی که ظاهراً باعث پایین رفتن حاشیه پره شده است.
-
فشار اسپلینت داخلی که ۲۰ روز در بینی بوده و گاهی باعث تغییر موقتی در فاصله و ارتفاع سوراخها میشود.
-
ضعف بخیههای داخلی یا کشش یکطرفه غضروفهای جانبی تحتانی بعد از عمل.
این موارد جزو عوارض نسبتاً شایع و قابلاصلاح بعد از جراحی هستند و معمولاً ارتباطی به تزریق چند ماه قبل ندارند.
آیا این وضعیت میتواند به بدفرمی یا فروریزش ساختار منجر شود؟
بر اساس عکس شما:
-
هیچگونه نشانه واضحی از فروریزش واقعی غضروفی (alar collapse) دیده نمیشود.
-
پره بینی هنوز قوام دارد و فرم کلی غضروف حفظ شده است.
-
عدمتقارن فعلی بیشتر شبیه جمعشدگی نرمتیشویی و چسبندگی یا کشش یکطرفه است که:
-
در بسیاری از موارد با نوزونت مداوم
-
یا درمانهای کوچک سرپایی
-
یا زمان و کاهش ورم
قابلبهبود است.
-
پس نه، بر اساس شواهد الان نیاز نیست نگران فروریختن ساختار بینی باشید.
الان بهترین کار چیست؟
برای جلوگیری از بدتر شدن فرم:
به همین موارد ادامه دهید
-
استفاده منظم از نوزونت (طبق دستور پزشک) کاملاً درست است و در چنین مواردی بسیار کمککننده است.
-
چسب زدن صحیح مخصوصاً برای بالابردن کمی حاشیه پره سمت جمعشده (اگر پزشک اجازه داده).
مواردی که توصیه میشود بررسی شوند
-
معاینه دقیق برای رد چسبندگی داخلی. اگر وجود داشته باشد، درمانش ساده و سرپایی است.
-
بررسی اینکه آیا کشش بخیههای داخلی باعث جمعشدگی شده است یا خیر.
مواردی که فعلاً نباید انجام دهید
-
هیچ نوع تزریق ترمیمی (کورتون یا فیلر تقویتی) تا زمانی که پزشکتان معاینه حضوری انجام دهد
-
دستکاری، ماساژ شدید یا فشار دادن پرهها
-
نگرانی بیش از حد از «فروریزش»؛ چون فعلاً در تصویر شما نشانهای از آن دیده نمیشود.
در چه صورتی احتمال نیاز به ترمیم مطرح است؟
تنها اگر:
-
بعد از ۳ تا ۶ ماه آینده این جمعشدگی همراه با تنگی واقعی راه تنفسی یا غیرقابل اصلاح بودن با نوزونت باقی بماند،
-
یا اگر چسبندگی داخلی درمان نشود و دائمی شود،
ممکن است نیاز به یک ترمیم کوچک و ساده در آینده مطرح شود. اکثر این موارد جزئی بوده و قابل اصلاح هستند.
جمعبندی
-
تزریق آنزیم ۵ ماه قبل با احتمال بسیار بالا علت تغییرات فعلی نیست.
-
تغییر ایجادشده بیشتر به دلیل چسبندگی، ورم نامتقارن یا فشار اسپلینت است.
-
بر اساس عکس شما نشانهای از فروریختگی غضروف دیده نمیشود.
-
ادامه استفاده از نوزونت کاملاً درست است و احتمالاً به جلوگیری از بدترشدن کمک زیادی میکند.
-
این وضعیت در اغلب موارد قابل اصلاح و برگشتپذیر است و معمولاً نیاز به جراحی جدی ندارد.
