آنچه از عکسهایی که ارسال کردید و سؤالتان فهمیدم این است که موضوع مربوط به عدم تقارن لبخند بعد از تزریق آنزیم در ناحیه گونه و خط خنده است؛ بهطوری که هنگام خندیدن یک سمت لب بیشتر کشیده میشود و سمت دیگر حرکت کمتری دارد، در حالیکه در حالت استراحت افتادگی واضح دیده نمیشود.
آیا این وضعیت نشانه آسیب عصب است؟
با توجه به توضیحات شما و تصویری که ارسال شده، احتمال آسیب دائمی عصب بسیار پایین است. دلایل مهم این جمعبندی:
-
نتیجه نوار عصب و عضله طبیعی گزارش شده است.
-
عدم تقارن بیشتر در حرکت (لبخند) دیده میشود نه در حالت استراحت.
-
فلج کامل یا افتادگی ثابت گوشه لب وجود ندارد.
-
۲۳ روز از تزریق گذشته و هنوز در بازه زمانی طبیعی ترمیم قرار دارید.
اعصاب بسیار ظریف اطراف لب (شاخههای کوچک عصب فاسیال) ممکن است در EMG بهطور دقیق دیده نشوند، اما اگر آسیب واقعی و ماندگار دیده بودند:
-
ضعف واضح و مداوم در حالت استراحت
-
بدتر شدن تدریجی
-
یا عدم پاسخ به گذر زمان
ایجاد میشد که در شما دیده نمیشود.
چرا با وجود فیزیوتراپی هنوز لبخند کاملاً اصلاح نشده؟
در این شرایط معمولاً مشکل اصلی یکی از موارد زیر است:
-
اختلال هماهنگی عضلات اطراف دهان بعد از حل شدن فیلر
-
تورم یا سفتی عمقی بافت یک سمت
-
حافظه حرکتی عضلات که بعد از تغییر حجم بافت نیاز به زمان برای تنظیم مجدد دارد
-
کشش نامتقارن عضلات لب که فقط هنگام خندیدن خود را نشان میدهد
لیزر پرتوان و فیزیوتراپی کمککنندهاند، اما اصلاح کامل لبخند معمولاً زمانبرتر از کاهش درد یا تورم است.
تا چه زمانی این وضعیت میتواند طبیعی باشد؟
در چنین مواردی:
-
بهبود تدریجی میتواند ۴ تا ۸ هفته طول بکشد
-
در برخی افراد حتی تا ۳ ماه زمان لازم است
-
لبخند آخرین حرکتی است که به تقارن کامل برمیگردد
بنابراین در روز ۲۳ هنوز در محدوده طبیعی ترمیم هستید.
الان چه کارهایی بیشترین فایده را دارد؟
در این مرحله بهترین و کمریسکترین اقدامات:
-
انجام روزانه تمرینات ملایم صورت جلوی آینه:
-
لبخند آهسته و کنترلشده
-
جمع کردن لبها
-
تلفظ اغراقشده «اِ» و «او»
-
-
ماساژ بسیار ملایم اطراف خط خنده و گوشه لب (بدون فشار)
-
پرهیز از:
-
تزریق اصلاحی یا آنزیم مجدد
-
ماساژهای خشن یا دستگاهی
-
دستکاری مداوم ناحیه
-
-
ادامه تمرینات خانگی حتی اگر جلسات فیزیوتراپی تمام شده
چه زمانی نیاز به بررسی مجدد جدیتر است؟
فقط اگر:
-
بعد از ۲ تا ۳ ماه هیچ بهبودی دیده نشود
-
یا عدم تقارن در حالت استراحت هم ایجاد شود
-
یا ضعف واضح و ثابت باقی بماند
در غیر این صورت، اقدام تهاجمی زودهنگام معمولاً توصیه نمیشود.
جمعبندی
بر اساس عکس، شرح حال و بررسیهای انجامشده، کجی لبخند شما بهاحتمال زیاد عملکردی و موقتی است، نه ناشی از آسیب دائمی عصب. طبیعی بودن نوار عصب، نبود افتادگی ثابت و زمان کوتاه سپریشده همگی نشانههای امیدوارکنندهاند. در اغلب موارد با گذشت زمان و تمرین صحیح عضلات صورت، تقارن لبخند بهتدریج برمیگردد و نیاز به اقدام تهاجمی وجود ندارد.
