آنچه از سؤال شما متوجه شدم این است که موضوع دربارهٔ ایجاد فرورفتگی بالای پره‌های بینی حدود ۵۰ روز پس از جراحی و باقی ماندن جای زخم‌های ایجادشده پس از برداشتن آتل است. آنچه از عکس‌هایی که ارسال کردید و سؤال‌تان فهمیدم این است که موضوع مربوط به گودی دو طرف محل اتصال پره بینی به دیواره بینی، با وضوح بیشتر در سمت چپ است.
آیا این گودی دائمی است
در ۵۰ روزگی هنوز برای قضاوت درباره دائمی بودن این فرورفتگی‌ها خیلی زود است. در عکس، گودی سمت چپ قابل مشاهده است، اما صرفاً از روی عکس نمی‌توان مشخص کرد که علت آن فقط تغییرات پوست و بافت نرم است یا ساختارهای زیر پوست نیز در آن نقش دارند.
با توجه به اینکه ابتدا در همین نواحی زخم داشته‌اید، چند علت محتمل‌تر هستند:
-
التهاب و سفتی بافت در روند ترمیم زخم
-
چسبندگی موقت پوست به بافت‌های عمقی‌تر
-
جمع‌شدن بافت اسکار در محل زخم
-
تفاوت ورم دو طرف بینی که باعث می‌شود یک سمت گودتر به نظر برسد
-
فشار آتل یا چسب روی پوست در هفته‌های ابتدایی
نداشتن بخیه در این قسمت، این احتمالات را رد نمی‌کند؛ برای ایجاد فرورفتگی پوستی الزاماً نیازی به وجود بخیه در همان نقطه نیست.
احتمال بهتر شدن چقدر است
در این مرحله هنوز شانس بهبود قابل‌توجه وجود دارد. طی چند ماه آینده با کاهش ورم اطراف، نرم‌تر شدن بافت اسکار و بازسازی پوست، ممکن است عمق این نواحی کمتر شود. تغییرات اسکار نیز معمولاً طی چندین ماه ادامه پیدا می‌کنند.
نکته مهم این است که گاهی با کم شدن ورم بینی، یک فرورفتگی مدتی واضح‌تر به نظر می‌رسد و بعد در روند بلوغ اسکار بهتر می‌شود. بنابراین ظاهر فعلی را نباید نتیجه نهایی جراحی در نظر گرفت.
با این حال نمی‌توان تضمین کرد که گودی کاملاً از بین می‌رود. اگر فرورفتگی ناشی از اسکار عمیق، چسبندگی قابل‌توجه یا کمبود بافت زیر پوست باشد، ممکن است مقداری از آن باقی بماند؛ تشخیص این موارد نیاز به لمس و معاینه دارد.
الان چه کاری انجام دهید
در حال حاضر بهتر است:
-
روی گودی‌ها فشار وارد نکنید و خودسرانه ماساژ عمیق انجام ندهید.
-
برای پر کردن گودی از فیلر یا اقدامات تهاجمی زودهنگام استفاده نکنید.
-
چسب را فقط مطابق دستور جراح بزنید و آن را بیش از حد سفت نکنید.
-
اگر هنوز پوست این نواحی حساس است، از کندن پوسته یا دستکاری آن جلوگیری کنید.
-
در ویزیت بعدی، دقیقاً همین نقاط را به جراح نشان دهید تا با لمس مشخص شود بافت زیر آن نرم، سفت یا چسبیده است.
-
هر چند هفته یک عکس با نور، زاویه و فاصله یکسان بگیرید؛ مقایسه روزانه معمولاً به دلیل تغییرات ورم گمراه‌کننده است.
اگر گودی همراه با قرمزی رو به افزایش، درد، گرمی پوست، ترشح، باز شدن مجدد زخم یا تغییر رنگ غیرطبیعی پوست شد، بهتر است زودتر معاینه شوید.
جمع‌بندی
در ۵۰ روزگی، نمی‌توان گفت این گودی‌ها دائمی هستند و هنوز زمان زیادی برای تغییر و ترمیم بافت وجود دارد. سابقه زخم شدن همین قسمت‌ها احتمال نقش التهاب، اسکار و چسبندگی موقت را مطرح می‌کند. در عکس گودی سمت چپ بیشتر دیده می‌شود، اما برای تعیین علت دقیق باید محل از نزدیک معاینه و لمس شود. فعلاً مهم‌ترین کار، پرهیز از دستکاری و ماساژ خودسرانه و صبر برای ادامه روند ترمیم همراه با پیگیری جراح است؛ تصمیم درباره درمان اصلاحی در این مرحله معمولاً زودهنگام است.
