فرورفتگی کنار سوراخ بینی بعد عمل به خاطر چسبه؟

آنچه از سؤال شما متوجه شدم این است که موضوع درباره فرورفتگی‌هایی در قسمت بالاتر از سوراخ بینی پس از حدود دو تا سه ماه از جراحی است.

علت ایجاد فرورفتگی بعد از عمل بینی

فرورفتگی در نواحی اطراف پره یا بالاتر از سوراخ بینی می‌تواند علل مختلفی داشته باشد:

• چسبندگی بافتی و فیبروز: در روند ترمیم، گاهی پوست و بافت نرم بیش از حد به غضروف زیرین می‌چسبد و باعث ایجاد فرورفتگی می‌شود.

• برداشت یا تراش بیش از حد غضروف: در برخی موارد جراح برای اصلاح فرم بینی، مقدار بیشتری از غضروف یا بافت را برمی‌دارد و ناحیه دچار ضعف ساختاری و فرورفتگی می‌شود.

• نامنظمی ورم: در ماه‌های دوم و سوم، ورم به شکل یکدست کاهش پیدا نمی‌کند و ممکن است یک طرف زودتر خوابیده و طرف دیگر متورم‌تر به نظر برسد، که این حالت می‌تواند شبیه فرورفتگی یا برجستگی جلوه کند.

• فشار ناشی از چسب یا ماساژ: چسب زدن محکم به‌تنهایی معمولاً عامل اصلی نیست، اما در بعضی افراد که پوست نازک دارند، فشار بیش از حد می‌تواند در ظاهر سطحی تأثیر بگذارد.

سیر بهبود و تغییرات در آینده

• در بیشتر مواردی که علت فرورفتگی ورم نامنظم یا فیبروز سطحی باشد، طی چند ماه آینده (تا حدود یک سال) تدریجاً متعادل‌تر می‌شود.

• اگر فرورفتگی به دلیل کمبود بافت یا غضروف ایجاد شده باشد، احتمال ماندگاری آن بیشتر است و در برخی موارد نیاز به اقدامات تکمیلی مثل تزریق کورتون، تزریق چربی یا در نهایت جراحی ترمیمی خواهد بود.

• معمولاً پزشک جراح در ویزیت‌های ماه سوم به بعد می‌تواند تشخیص دهد که تغییرات گذراست یا نیاز به مداخله دارد.

توصیه‌های کاربردی

• فعلاً تا شش ماهگی صبور باشید، زیرا تغییرات بینی در این بازه طبیعی است.

• از فشار زیاد در حین چسب زدن یا ماساژ خودسرانه خودداری کنید.

• ویزیت‌های دوره‌ای با جراحتان را ادامه دهید تا در صورت نیاز، درمان کمکی مانند تزریق کورتون یا ماساژ تخصصی انجام شود.

• در صورت تشدید یا ثابت ماندن فرورفتگی پس از ۹ تا ۱۲ ماه، گزینه‌های ترمیمی مطرح می‌شوند.

جمع‌بندی

فرورفتگی خفیفی که دو تا سه ماه بعد از عمل دیده می‌شود، اغلب ناشی از روند طبیعی ترمیم و تغییرات بافتی است و در بسیاری از بیماران به مرور بهتر می‌شود. تنها در صورتی که منشاء آن کمبود غضروف یا بافت باشد، احتمال ماندگاری وجود دارد و ممکن است بعدها به درمان تکمیلی نیاز پیدا کند. بنابراین در حال حاضر جای نگرانی زیادی نیست و بهتر است تحت نظر مستقیم جراحتان روند بهبود را پیگیری کنید.