دو ماه از عمل بینیم گذشته ولی کلوملام بیرون زده ست

آنچه از عکس‌هایی که ارسال کردید و سؤال‌تان فهمیدم این است که موضوع مربوط به برجستگی و حالت افتاده زیر نوک بینی بعد از جراحی در حدود دو ماه و یک هفته پس از عمل است.

آیا این حالت ورم است یا فرم نهایی بینی

در این بازه زمانی، در اغلب موارد برجستگی یا بیرون‌زدگی زیر نوک بینی ناشی از ورم بافت نرم است نه فرم نهایی بینی. ناحیه‌ی زیر نوک بینی (کولوملا و بافت‌های اطراف آن) جزو بخش‌هایی است که دیرتر از بقیه قسمت‌ها ورم آن فروکش می‌کند.

دلایل شایع این ظاهر در ماه‌های اول:

• باقی‌ماندن ورم عمقی زیر نوک بینی

• واکنش پوست و بافت نرم به جراحی

• ضخیم‌تر بودن پوست این ناحیه نسبت به پل بینی

• کشش طبیعی بافت‌ها در فرآیند ترمیم

در این مرحله، ظاهر افتاده یا بیرون‌زده معمولاً قابل قضاوت قطعی نیست.

ورم تا چه زمانی طبیعی است

به‌طور کلی:

• ورم نوک بینی و زیر آن می‌تواند تا ۶ ماهگی کاملاً طبیعی باشد

• در برخی افراد، به‌ویژه اگر پوست ضخیم‌تر باشد، این ورم حتی تا ۹ یا ۱۲ ماهگی هم به‌تدریج کاهش پیدا می‌کند

• در ماه‌های ۲ تا ۳، این ناحیه معمولاً بدفرم‌تر از نتیجه نهایی دیده می‌شود و این موضوع شایع است

بنابراین در زمان فعلی هنوز خیلی زود است که این حالت را به‌عنوان فرم دائمی در نظر بگیریم.

چه کارهایی می‌تواند به بهبود کمک کند

اقداماتی که در این مرحله معمولاً مؤثر و ایمن هستند:

• ادامه‌ی چسب زدن طبق توصیه جراح (به‌ویژه روی نوک و زیر نوک بینی اگر اجازه داده شده)

• پرهیز از دست‌کاری، ماساژ خودسرانه یا فشار دادن این ناحیه

• خواب کافی و کاهش مصرف نمک برای کمک به کاهش ورم

• صبر کردن و دادن زمان کافی به ترمیم بافت‌ها

تزریق کورتون یا تصمیمات درمانی دیگر فقط در صورتی مطرح می‌شوند که بعد از چند ماه آینده ورم ثابت بماند و حتماً باید با معاینه حضوری تصمیم‌گیری شود.

چه زمانی نیاز به بررسی دقیق‌تر است

اگر:

• بعد از حدود ۶ ماهگی هیچ تغییری در این برجستگی ایجاد نشود

• یا با گذر زمان برجستگی بیشتر شود
  آن‌وقت بررسی دقیق‌تر لازم است تا مشخص شود آیا بافت اسکار یا فرم غضروفی نقش دارد یا خیر.

جمع‌بندی

در دو ماه و یک هفته پس از جراحی، برجستگی و حالت افتاده زیر نوک بینی در اغلب موارد ورم طبیعی دوران ترمیم است و هنوز زود است که آن را فرم نهایی بینی بدانیم. این نوع ورم معمولاً به‌تدریج تا ۶ ماهگی و گاهی تا یک سالگی کاهش پیدا می‌کند. در حال حاضر بهترین کار صبر، مراقبت صحیح و پرهیز از قضاوت زودهنگام درباره نتیجه نهایی است.