آنچه از عکس‌هایی که ارسال کردید و سؤال‌تان فهمیدم این است که موضوع مربوط به ایجاد فرورفتگی در کنار پره بینی حدود ۱۰ روز بعد از جراحی، احتمال ضعف غضروف و همچنین باریک شدن سوراخ بینی است.
علت فرورفتگی کنار بینی
با توجه به اینکه فقط یک ماه از جراحی گذشته، از روی این عکس نمی‌توان گفت این فرورفتگی حتماً ناشی از ضعف یا کمبود غضروف است. در این مرحله بینی هنوز در فاز اولیه ترمیم قرار دارد و ورم نامتقارن، چسبندگی بافت‌ها و جمع‌شدن موقت بافت نرم می‌تواند چنین نمایی ایجاد کند. شکل بینی طی ماه‌های بعد همچنان تغییر می‌کند و نتیجه نهایی معمولاً بسیار دیرتر قابل ارزیابی است.
البته فرورفتگی‌ای که در ناحیه کنار پره دیده می‌شود، در بعضی موارد می‌تواند به دلایل ساختاری هم ایجاد شود؛ از جمله:
- کاهش حمایت غضروفی دیواره یا پره بینی
- جمع‌شدن بافت اسکار هنگام ترمیم
- چسبندگی پوست و بافت نرم به ساختارهای زیرین
- تفاوت ورم دو سمت بینی
- تنگی یا ضعف دریچه خارجی بینی
بنابراین صرف اینکه فرورفتگی از روز دهم دیده شده، به‌تنهایی اثبات‌کننده ضعف غضروف نیست.
آیا ممکن است بدون فیلر یا جراحی بهتر شود
بله. در یک‌ماهگی هنوز برای نتیجه‌گیری درباره دائمی بودن این فرورفتگی زود است. معمولاً تصمیم درباره اصلاح جراحی نهایی در چنین مرحله‌ای گرفته نمی‌شود و روند تغییرات بینی باید طی ماه‌های بعد بررسی شود.
اگر علت عمدتاً ورم نامتقارن یا روند ترمیم بافت باشد، ممکن است ظاهر آن با گذشت زمان بهتر شود. اگر علت چسبندگی یا اسکار باشد، بسته به معاینه، جراح ممکن است درمان‌های غیرجراحی خاصی را در زمان مناسب در نظر بگیرد.
خودتان فرورفتگی را محکم ماساژ ندهید و روی آن فشار وارد نکنید مگر اینکه جراح‌تان دقیقاً روش ماساژ را به شما آموزش داده باشد؛ چون نوع برخورد با یک فرورفتگی ناشی از ورم با یک ناحیه دارای ضعف ساختاری یکسان نیست.
در حال حاضر فیلر هم الزاماً انتخاب اول نیست. تزریق فیلر در بینی، به‌خصوص بینی تازه جراحی‌شده، اقدامی نیست که صرفاً برای امتحان کردن انجام شود و باید ضرورت و زمان آن توسط پزشک مشخص شود.
باریک شدن سوراخ بینی و نوزونت
این قسمت مهم‌تر است. اگر منظورتان این است که دهانه یکی از سوراخ‌های بینی واقعاً در حال کوچک و تنگ شدن است، بهتر است جراح آن را زودتر معاینه کند. تنگی می‌تواند فقط ناشی از ورم داخل بینی باشد، اما گاهی جمع‌شدن اسکار یا تغییر شکل دیواره بینی هم مطرح است.
نوزونت یا nasal retainer در بعضی بیماران می‌تواند برای حفظ شکل سوراخ بینی و مقابله با جمع‌شدن بافت در دوره ترمیم مفید باشد؛ شواهد موجود هم نشان می‌دهد ریتینرها در برخی بیماران می‌توانند به حفظ فرم و تقارن سوراخ‌ها کمک کنند. اما استفاده از آنها برای همه بیماران ضروری نیست و انتخاب سایز اهمیت زیادی دارد.
اگر سوراخ بینی شما باریک شده:
- نوزونت را خودسرانه با سایز بزرگ‌تر وارد نکنید.
- نباید برای وارد کردن آن فشار زیادی لازم باشد یا باعث درد، زخم یا خونریزی شود.
- اگر جراح تشخیص دهد تنگی در حال ایجاد است، ممکن است استفاده منظم از نوزونت با سایز مشخص و مدت تعیین‌شده کمک‌کننده باشد.
- اگر هنگام دم، همان قسمت فرورفته بیشتر به داخل کشیده می‌شود یا تنفس از آن سمت واضحاً سخت‌تر است، حتماً این موضوع را به جراح نشان دهید؛ چون بررسی دریچه خارجی بینی در این حالت اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
در شرایط شما چه کاری منطقی‌تر است
در یک‌ماهگی، من از روی این عکس سراغ فیلر یا تصمیم برای جراحی ترمیمی نمی‌رفتم. کار مهم‌تر این است که جراح از نزدیک مشخص کند فرورفتگی فقط ظاهری و مربوط به بافت نرم و ورم است یا واقعاً کاهش حمایت دیواره بینی وجود دارد؛ همچنین داخل سوراخ بینی بررسی شود تا مشخص شود باریکی ناشی از ورم است یا شروع تنگی ناشی از اسکار.
اگر باریک شدن سوراخ بینی در حال بیشتر شدن است، تنفس آن سمت نسبت به هفته‌های قبل بدتر شده، یا پره هنگام نفس کشیدن به داخل می‌رود، برای معاینه منتظر چند ماه نمانید؛ این موارد ارزش بررسی زودهنگام دارند.
جمع‌بندی
در عکس فرورفتگی کنار پره قابل مشاهده است، اما در یک ماه پس از عمل نمی‌توان آن را با اطمینان به ضعف غضروف نسبت داد و هنوز امکان تغییر و بهبود با ادامه روند ترمیم وجود دارد. فعلاً فیلر یا جراحی ترمیمی تصمیم زودهنگامی است. در مورد سوراخ بینی باریک نیز نوزونت می‌تواند در برخی شرایط مفید باشد، ولی سایز و مدت استفاده باید توسط جراح تعیین شود؛ به‌خصوص اگر سوراخ بینی واقعاً در حال تنگ‌تر شدن باشد، معاینه زودهنگام از صبر کردن و استفاده خودسرانه از نوزونت مهم‌تر است.
