آنچه از سؤال شما متوجه شدم این است که موضوع دربارهٔ مراقبت از پیرسینگ تازه اسمایل، تراگوس و هیلکس و پیشگیری از عفونت، با وجود کمی درد و احساس نبض‌زدن در روز دوم است.
در دو روز اول، کمی درد، حساسیت، گرمی خفیف و حتی حس ضربان‌دار بودن اطراف پیرسینگ می‌تواند طبیعی باشد، به‌خصوص در هیلکس و تراگوس که از غضروف عبور می‌کنند. چیزی که اهمیت بیشتری دارد این است که درد و قرمزی روزبه‌روز شدیدتر نشوند.
مراقبت از تراگوس و هیلکس
برای پیشگیری از عفونت، مهم‌ترین کار تمیز نگه داشتن محل و دستکاری نکردن آن است.
-
قبل از هر تماس با گوش، دست‌ها را با آب و صابون بشویید.
-
روزی ۱ تا ۲ بار محل پیرسینگ را با سرم شست‌وشوی استریل نرمال‌سالین تمیز کنید.
-
اگر سرم ندارید، بهتر است تهیه کنید؛ محلول‌های آب‌نمک خانگی اگر بیش از حد شور باشند می‌توانند پوست را تحریک کنند.
-
بعد از شست‌وشو، اجازه دهید محل خشک شود یا به‌آرامی با گاز تمیز رطوبت اطراف آن را بگیرید.
-
پیرسینگ را نچرخانید، جلو و عقب نکنید و برای «باز ماندن سوراخ» حرکت ندهید.
-
پوسته‌های خشک اطراف آن را با ناخن نکنید؛ هنگام شست‌وشو خودشان نرم و جدا می‌شوند.
-
روی گوش پیرسینگ‌شده نخوابید. فشار بالش یکی از شایع‌ترین علل ورم و درد طولانی هیلکس و تراگوس است.
-
فعلاً از هدفون داخل گوش، هدست تنگ، کلاه یا هر وسیله‌ای که روی پیرسینگ فشار می‌آورد استفاده نکنید.
-
مو، اسپری مو، رنگ مو، کرم، عطر و مواد آرایشی با محل پیرسینگ تماس پیدا نکنند.
-
تا زمان ترمیم اولیه از استخر، جکوزی، دریا و شنا در آب‌های عمومی دوری کنید.
درباره پماد چشمی
برای پیرسینگ سالم و بدون عفونت، معمولاً چرب کردن مرتب محل با پماد آنتی‌بیوتیکی لازم نیست، مگر اینکه پزشک به‌طور مشخص آن را تجویز کرده باشد. پمادهای چرب می‌توانند رطوبت و ترشحات را اطراف سوراخ نگه دارند و در بعضی افراد باعث تحریک پوستی شوند.
برای مراقبت معمول، نرمال‌سالین استریل و دستکاری نکردن محل معمولاً انتخاب مناسب‌تری است.
اگر پماد مشخصی به شما گفته شده، مخصوصاً اگر حاوی آنتی‌بیوتیک است، بهتر است خودسرانه برای مدت طولانی استفاده نشود.
مراقبت از پیرسینگ اسمایل
برای اسمایل رعایت بهداشت دهان اهمیت زیادی دارد.
-
دندان‌ها را مرتب اما با احتیاط مسواک بزنید.
-
بعد از غذا دهان را با آب یا نرمال‌سالین ملایم شست‌وشو دهید.
-
اگر دهان‌شویه استفاده می‌کنید، نوع بدون الکل مناسب‌تر است؛ دهان‌شویه‌های الکلی می‌توانند بافت تازه پیرسینگ‌شده را تحریک کنند.
-
با زبان مرتب پیرسینگ را حرکت ندهید.
-
با دست به آن دست نزنید.
-
چند روز اول غذاهای خیلی داغ، بسیار تند یا تحریک‌کننده را کمتر مصرف کنید.
-
سیگار و ویپ می‌توانند ترمیم را کند و التهاب را بیشتر کنند و بهتر است حداقل در دوران اولیه ترمیم استفاده نشوند.
پیرسینگ اسمایل علاوه بر عفونت، در طولانی‌مدت ممکن است باعث تماس مداوم فلز با لثه یا دندان، عقب‌رفتن لثه یا آسیب مینای دندان شود؛ بنابراین اگر حلقه دائماً به دندان‌ها یا لثه ضربه می‌زند، باید جدی گرفته شود.
درد و نبض زدن گوش در روز دوم
اگر فقط کمی درد و نبض زدن دارید و:
-
قرمزی محدود به اطراف سوراخ است
-
ورم شدید ندارید
-
ترشح چرکی ندارید
-
تب ندارید
-
گوش به‌طور واضح داغ و قرمزتر نمی‌شود
این حالت در روز دوم بیشتر با التهاب طبیعی ناشی از سوراخ کردن بافت مطابقت دارد.
می‌توانید در صورت نیاز و اگر منع پزشکی ندارید، برای درد از مسکن معمولی مثل استامینوفن استفاده کنید. کمپرس سرد ملایم روی اطراف گوش نیز می‌تواند کمک کند؛ یخ را مستقیم روی پوست یا پیرسینگ قرار ندهید.
علائمی که نیاز به مراجعه پزشکی دارند
در هیلکس و تراگوس، چون غضروف درگیر است، عفونت باید جدی‌تر گرفته شود. اگر هرکدام از موارد زیر ایجاد شد، بهتر است همان روز توسط پزشک معاینه شوید:
-
درد به‌جای بهتر شدن، هر روز بیشتر شود
-
قرمزی در حال گسترش باشد
-
بخش بالایی گوش به‌وضوح متورم، قرمز و داغ شود
-
ترشح غلیظ زرد، سبز یا بدبو ایجاد شود
-
تب یا لرز داشته باشید
-
گوش به‌شدت متورم شود
-
پیرسینگ در پوست فرو برود یا پوست روی آن بسته شود
-
درد ضربان‌دار شدید و مداوم ایجاد شود
اگر مشکوک به عفونت شدید، معمولاً نباید خودتان جواهر را فوراً خارج کنید؛ زیرا بسته شدن سوراخ ممکن است تخلیه عفونت را دشوار کند. تصمیم درباره خارج کردن آن بهتر است بعد از معاینه پزشک گرفته شود.
خلاصه
در شرایطی که فقط دو روز از پیرسینگ گذشته و کمی درد و نبض‌زدن دارید، این علائم به‌تنهایی الزاماً نشانه عفونت نیستند. برای پیشگیری از عفونت، بهترین کار این است که روزی ۱ تا ۲ بار با نرمال‌سالین استریل تمیز کنید، با دست یا زبان پیرسینگ‌ها را حرکت ندهید، روی گوش نخوابید، محل را با پماد و مواد مختلف چرب نکنید مگر با دستور پزشک و مراقب افزایش قرمزی، ورم، درد یا ترشح چرکی باشید.
