آنچه از سؤال شما متوجه شدم این است که موضوع دربارهٔ ایجاد یک برجستگی کوچک شبیه جوش در محل پیرسینگ بینی، بعد از خشکی هوا، تعویض پیرسینگ و کشیدهشدن و خونریزی محل است و نگران هستید که آیا این برجستگی «گوشت اضافه» است یا یک التهاب موقتی و اینکه آیا باید پیرسینگ را خارج کنید.
با شرحی که دادید، مخصوصاً اینکه ابتدا پیرسینگ مشکلی نداشته، بعد از سفر محل خشک و ملتهب شده، زیورآلات را تعویض کردهاید و سپس پیرسینگ با ضربه بیرون کشیده و دوباره وارد شده، احتمال اینکه این برجستگی یک «piercing bump» یا برجستگی التهابی ناشی از تحریک و آسیب باشد، بیشتر از کلوئید یا گوشت اضافه واقعی است.
احتمالاً این برجستگی چیست
چند نکته در شرح شما به نفع التهاب و تحریک محل پیرسینگ است:
- برجستگی بعد از یک دوره قرمزی، کشیدهشدن پیرسینگ و خونریزی ایجاد شده است.
- خیلی کوچک و شبیه جوش است.
- به نظر میرسد شدت آن کم و زیاد میشود.
- ورم و قرمزی گسترده قبلی برطرف شده است.
- ظاهراً در حال بزرگشدن مداوم نیست.
پیرسینگ بینی در دو ماهگی هنوز میتواند از داخل کاملاً ترمیم نشده باشد. حتی اگر ظاهر پوست خوب باشد، کانال پیرسینگ هنوز نسبت به کشش، تعویض زیورآلات، فشار هنگام خواب و مواد مختلف حساس است. بیرون آمدن ناگهانی پیرسینگ و واردکردن مجدد آن نیز میتواند داخل کانال را زخمی کند و باعث چنین برجستگیای شود.
سوراخ کوچکی که روی برجستگی میبینید نیز لزوماً علامت کلوئید نیست و ممکن است مربوط به همان مسیر پیرسینگ، محل خروج ترشح یا بافت التهابی اطراف آن باشد.
آیا ممکن است گوشت اضافه باشد
کلوئید واقعی معمولاً بهصورت یک برجستگی نسبتاً سفت، صاف و پیشرونده ظاهر میشود که به مرور بزرگتر میشود و حتی میتواند از محدوده سوراخ اولیه پیرسینگ فراتر برود.
بنابراین برجستگی بسیار کوچک و جوشمانندی که بعد از ضربه و تحریک ایجاد شده، بهخصوص اگر کوچکتر و بزرگتر شود، بیشتر با التهاب یا بافت گرانولاسیون سازگار است تا کلوئید.
البته بدون مشاهده مستقیم ضایعه نمیتوان با قطعیت تشخیص داد.
جنس پیرسینگ هم میتواند نقش داشته باشد
این قسمت از توضیحات شما مهم است: گفتید پیرسینگ «روکش نقره» داشته و پیرسینگ قبلی سیاه شده بود.
سیاهشدن میتواند ناشی از تغییرات سطح فلز یا روکش آن باشد و زیورآلات روکشدار برای یک پیرسینگ هنوز در حال ترمیم انتخاب ایدهآلی نیستند. با ساییدهشدن روکش، فلزات زیر آن نیز ممکن است با پوست تماس پیدا کنند و باعث التهاب شوند.
اگر میخواهید پیرسینگ را نگه دارید، بهتر است بعد از آرامشدن التهاب، یک پیرسر حرفهای آن را با زیورآلات باکیفیت و مناسب پیرسینگ تازه، مانند تیتانیوم ایمپلنتگرید، جایگزین کند. خودتان مرتب پیرسینگ را درنیاورید و دوباره وارد نکنید، چون همین کار میتواند چرخه التهاب را ادامه دهد.
الان چه کار کنید
برای چند روز مراقبت را تا حد ممکن ساده کنید:
- پیرسینگ را نچرخانید، فشار ندهید و با برجستگی بازی نکنید.
- روزی یک تا دو مرتبه از سرم شستوشوی استریل حاوی سدیم کلراید ۰٫۹ درصد استفاده کنید.
- اگر منظورتان از آبنمک، محلول خانگی است، بهتر است بهجای آن از سرم استریل آماده استفاده کنید؛ محلول خانگی اگر شور باشد خودش میتواند پوست را تحریک کند.
- بعد از شستوشو محل را بدون مالش خشک کنید.
- روی آن الکل، بتادین، آباکسیژنه یا مواد ضدعفونیکننده قوی نزنید.
- برجستگی را فشار ندهید یا تخلیه نکنید.
- مراقب باشید هنگام لباس پوشیدن، شستن صورت، خواب یا خشککردن صورت دوباره پیرسینگ کشیده نشود.
درباره تتراسایکلین و موپیروسین
بهتر است برای یک برجستگی تحریکی، آنتیبیوتیک موضعی را مرتب و خودسرانه عوض نکنید.
تتراسایکلین یا موپیروسین زمانی مفید هستند که واقعاً عفونت باکتریایی مطرح باشد و در بسیاری از piercing bumpهای ساده اصلاً لازم نیستند. علاوه بر این، خود پماد یا ترکیبات داخل آن ممکن است پوست حساس اطراف سوراخ را تحریک کنند.
از آنجا که گفتید بعد از موپیروسین احساس کردید محل دوباره قرمز شده، فعلاً استفاده مکرر و خودسرانه از آن منطقی نیست؛ بهخصوص وقتی اکنون تورم و قرمزی قبلی از بین رفته و چرک واضح ندارید.
آیا پیرسینگ را دربیاورید
اگر قصد دارید پیرسینگ را حفظ کنید و در حال حاضر درد شدید، چرک، قرمزی منتشر یا تورم قابلتوجه ندارید، بهتر است فعلاً خودتان آن را خارج و دوباره وارد نکنید.
با توجه به جنس روکشدار زیورآلات، گزینه بهتر این است که یک پیرسر باتجربه بررسی کند آیا اندازه و جنس پیرسینگ مناسب است و در صورت نیاز آن را یکبار، با حداقل آسیب، به زیورآلات تیتانیومی مناسب تغییر دهد.
اگر اصلاً دیگر نمیخواهید پیرسینگ داشته باشید و علائم عفونت هم وجود ندارد، میتوان آن را خارج کرد و محل را تا بستهشدن تمیز نگه داشت.
اما اگر احتمال عفونت وجود داشته باشد، مثلاً قرمزی در حال گسترش، درد ضرباندار، گرمی واضح یا ترشح چرکی داشته باشید، قبل از بیرونآوردن پیرسینگ بهتر است پزشک آن را معاینه کند؛ چون گاهی بستهشدن سریع سوراخ میتواند مانع تخلیه مناسب عفونت شود.
چه علائمی نیاز به معاینه دارند
اگر هر یک از موارد زیر ایجاد شد، بهتر است معاینه شوید:
- برجستگی طی روزها یا هفتههای آینده مرتب بزرگتر شود
- بسیار سفت شود و از محدوده سوراخ پیرسینگ فراتر برود
- ترشح زرد یا سبز غلیظ و بدبو ایجاد شود
- درد و گرمی محل بیشتر شود
- قرمزی روی بینی گسترش پیدا کند
- تورم قابلتوجه ایجاد شود
- تب یا احساس ناخوشی عمومی داشته باشید
جمعبندی
با توضیحاتی که دادهاید، احتمال یک برجستگی تحریکی ناشی از خشکی، تعویض پیرسینگ و مخصوصاً کشیدهشدن و زخمیشدن مجدد محل، بیشتر از «گوشت اضافه یا کلوئید واقعی» است و چنین برجستگیهای کوچکی در بسیاری از موارد با برطرفکردن عامل تحریک بهتدریج فروکش میکنند.
فعلاً محل را دستکاری نکنید، فقط با سرم استریل ۰٫۹ درصد تمیز کنید، مصرف خودسرانه و مکرر پمادهای آنتیبیوتیکی را ادامه ندهید و پیرسینگ را مرتب خارج و وارد نکنید. از آنجا که زیورآلات شما روکش نقره داشته و یکی از آنها سیاه شده، بررسی و در صورت لزوم تعویض حرفهای آن با تیتانیوم ایمپلنتگرید اقدام منطقیتری از خارجکردن و دوباره جا زدن پیرسینگ در منزل است.
